@Krispijnpunt - Jonathan Krispijn
Jaren geleden, in de tijd waar “woke” nog een heel ding was, sprak ik mij voornamelijk uit tegen het slachtofferschap van donkere mensen in Nederland. Ik vond de aanval op zwarte piet een teken van mentale slavernij – heel rechts Nederland vond het prachtig om een donkere jongen te zien opkomen voor hun cultuur. Echter, toen ik mij uitsprak over het Joodse slachtofferschap, waren de applausjes er ineens niet meer. Niet omdat antisemitisme niet bestaat, maar omdat dit slachtofferschap blijkbaar niet aangeraakt mag worden. Vandaar dat ik mij, naar aanleiding van de aanslag in Sydney – die uiteraard verschrikkelijk was – nu weer uitspreek. Ditmaal over het Joodse slachtofferschap, vanuit mijn eigen achtergrond. De focus op antisemitisme werkt averechts en zelfs ondermijnend voor de “Joodse gemeenschap”, als die er überhaupt al is. Steeds weer die pavlovreactie op de schuldgevoelens van Nederlanders over de Tweede Wereldoorlog, net zoals er voortdurend geschermd wordt met het slavernijverleden. Het zijn dezelfde mechanismes. Andere geschiedenis, zelfde reflex. Onverwerkt generationeel trauma. Vandaag in aflevering 3: Joods slachtofferschap. https://youtu.be/9lYmDWavllM?si=hu73SNsXfaHftT9K